کیمیاکیمیا، تا این لحظه: 18 سال و 2 ماه و 12 روز سن داره
یلدایلدا، تا این لحظه: 13 سال و 10 ماه و 18 روز سن داره

فرشته زندگی ما kimiya omidetayebe

فرشته نویسنده وبلاگ هستم

یادبادآن روزگاران یاد باد

1390/8/12 1:03
نویسنده : fereshteh joon jooni
284 بازدید
اشتراک گذاری

بازدلتنگ زنگ مدرسه ام               دنگ دنگی که میشود پروبال    حسرت مشق های ننوشته          لذت بیست های اول سال

مزه ی تلخ ترکه های انار              مزه ی ترش زالزالکهای کال 

 خنکای نسیم اول صبح        پرکشیدن در آسمان خیال 

  کیف وکفشی که آرزویم بود       نرسیدم به آرزوی محال   

  همنوا با اذان صبح شدن        ذکر بی بی وعطر احمد وآل 

   با سماور چار قل خواندن           صبحدم وشکر قادر متعال  

   اول صبح دوری از مادر         زنگ آخر ترانه های وصال  

آبرنگی که بازهم گم شد    بین نقاشی از جنوب و شمال 

    قصه ی جنگ رستم وسهراب      داستان قشنگ رستم وزال  

قصه ی لاک پشت ومرغابی      می توان پرکشید بی پروبال

قصه ی بوسه های شیطان     قصه ی آن دو مار خوش خط وخال 

     قصه ی کلیله ودمنه        مکر روباه وحیله های شغال

  شب باران وصدای چکه ی سقف      صبح برفی  بدون چکمه وشال

آش شلغم ،بخور بابونه             چه نیازی به دکتر اطفال  

   شب چله هوای کرسی داغ     همه بی غل وغش همه خوشحال 

  دست مادر بزرگ حافظ  بود          تا برای همه بگیرد فال  

   قصه ی غصه ی عمو نوروز     ننه سرما وخواب آخر سال  

   شوق عیدی گرفتن از بابا          ناگهان یا محول الاحوال 

   جای ماهی سفید در حلقوم        تیغ ماهی کپور وکفال  

   نرود از مشام من هرگز      بوی باباوعطر نان حلال 

  میزد از دیدن طلبکاران        گاه گاهی لب پدر تبخال 

  آب ونان مرا به سختی داد        تا رسیدم به درس صفحه ی دال 

چند روزی شدم کمک خرجش       تق تق میکند هنوز بلال 

   یاد آن شامهای نان وپنیر          دوره ی نان بربری دو ریال  

     دوره ی یک قران وده شاهی       عهد یک سیر  شانزده مثقال  

     سرسفره نگاه نان وپنیر  دعوای کارد با چنگال   

هر کی صثح زودتر می رفت      بود خوش تیپ خانه بی حنحال 

   یاد روزی که مثل اعیانها     دل ما هم خنک شداز یخچال

یادروزی که چشم ما وا شد       به تماشای اولین سریال 

  قصه ی عشق کودکانه ی من        گل نسرین  باغ مش اسمال 

ناگهان زیر چرخ یک نیسان             شد گل آرزوی من پامال 

    بانک بی اختلاس من قلک     سرفه ی سکه از گلوی سفال

  پول مشهد تهیه شد آخر        عمر بی بی ولی نداد مجال

روزی از مدرسه که برگشتم      کسی از من نکرد استقبال

تک درخت کنار خانه شکست      نکندمادر ........زبانم لال 

دیگر آن شوق کودکانه گذشت       آه از روزگار رو به زوال 

قصه ی انقلاب وقصه ی جنگ       کردخوبان قصه را غربال 

سینه سرخان  مسجدی رفتند        تا فراسوی آسمان خیال 

رنگ دشمن سفید شد چون گچ    روی ظالم سیاه شد مثل زغال

دوستانم شهید گمنامند         نام من شد بسیحی فعال

سالها رفت وپای درس حساب        کسی از مانکرده سوال   


پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (1)

مامان نگار
13 آبان 90 22:06
خیلی از خوندن این شعر لذت بردم منو برد به کودکیهای خودم